Zasady zaliczeń i egzaminów

Wykłady Akademii Polskiego Filmu są uznawane za zajęcia fakultatywne przez:

Uniwersytet Łódzki

PWSFTviT

WSSiP (Wydział Filmu i Fotografii)

Studenci mogą zaliczać na ocenę każdy semestr; warunkiem zaliczenia jest:

• wykupienie karnetu,
• rejestracja na APF na własnej uczelni,
• obecność na zajęciach i opanowanie wiadomości z wykładów.

Lekturą uzupelniającą IV semestr Akademii Polskiego Filmu są rodziały X - "Po stanie wojennym" oraz XI - "Kino Wolność" w publikacji prof. Tadeusza Lubelskiego "Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty".

REGULAMIN
AKADEMII POLSKIEGO FILMU W ŁODZI


1.    Akademia Polskiego Filmu w Łodzi jest projektem edukacyjnym poświęconym historii polskiej kinematografii organizowanym przez Polski Instytut Sztuki Filmowej oraz Fundację Film Polski.
2.    Zajęcia APF odbywają się raz w tygodniu w kinie Polonia w Łodzi. Obejmują wykład oraz dwie projekcje filmowe.  
3.    Jedne zajęcia trwają ok. 5-6 godzin zegarowych, w zależności od długości trwania projekcji. Jeden semestr obejmuje zazwyczaj 12 zajęć (24 projekcje), a cały projekt trwa  4 semestry począwszy od semestru letniego roku akademickiego 2009/2010.
4.    W zajęciach mogą uczestniczyć wszystkie osoby zainteresowane polskim filmem.
5.    Autorem programu APF jest konsultant naukowy APF dr Rafał Marszałek, nad przebiegiem zajęć oraz przeprowadzaniem zaliczeń na ocenę czuwa opiekun naukowy semestru, a sprawy organizacyjne prowadzi koordynator projektu.
6.    Uczestnictwo w zajęciach APF jest płatne. Aby brać udział w projekcie należy wykupić semestralny karnet (dostępny w kasie kina Polonia) lub indywidualne bilety na poszczególne zajęcia.  
7.    Zajęcia APF mogą być zaliczane jako zajęcia fakultatywne przez studentów uczelni, które podjęły współpracę z AFP. Szczegółowe warunki zaliczeń APF ustalają indywidualnie uczelnie i wydziały biorące udział w projekcie.
8.    Cztery semestry zajęć APF stanowią ciągłość chronologiczną. Z punktu widzenia dydaktycznego każdy semestr stanowi jednak odrębny kurs.
9.    Dla studentów chcących zaliczać zajęcia APF jako przedmiot fakultatywny obecność na wykładach i projekcjach jest obowiązkowa (dopuszcza się maksymalnie 2 nieusprawiedliwione nieobecności  w semestrze).
10.    Semestr zajęć APF kończy się zaliczeniem na ocenę, którego forma jest ustalana przez opiekuna naukowego semestru. Zaliczenie przeprowadza opiekun naukowy, a w razie dużej ilości chętnych również inne osoby będące pracownikami naukowymi  Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Łódzkiego.

ZAGADNIENIA EGZAMINACYJNE

SEMESTR I

1. "Kino zmienia obraz śwata". Kontekst kulturowy pierwszych filmów polskich
2. Popularne gatunki i cechy stylu kina międzywojennego.
3. Kino żydowskie. Przykład Dybuka
4. Kino tuż po wojnie: nowy model kinematografii, cechy stylu przedwojennego
5. Auschwitz i Zagłada: obraz w filmie na tle innych przekazów
6. Socrealizm: cechy stylu i wymagania doktryny.
7. Styl Wojciecha Jerzego Hasa na przykładzie Pożegnań.
8. Odwilż w kinie: filmy "czarne".
9. Szkoła Polska: twórcy, filmy, tematy.
10. Szkoła Polska jako rozrachunek z historią najnowszą: różnorodność postaw, nurtów i poetyk.
11. Poetyka pierwszych filmów Andrzeja Wajdy
12. Charakterystyka twórczości Andrzeja Munka
13. Nowatorskie znamiona Ostatniego dnia lata i Pociągu. Nowoczesność w kinie polskim.

SEMESTR II

1. Filmowe portrety młodego pokolenia "ery jazzu" (na przykładzie filmów Do widzenia, do jutra i Niewinni czarodzieje)
2. Poetyka filmowego moralitetu (na przykładzie filmów Matka Joanna od Aniołów i/lub Żywot Mateusza)
3. Polemika z etosem bohaterskim (na przykładzie filmów Nikt nie woła, Zezowate szczęście, Rysopis, Ręce do góry)
4. Inicjacja dziecięcego bohatera w "nieludzkim czasie" (na przykładzie filmu Świadectwo urodzenia)
5. Gry z konwencją gatunkową (Nóż w wodzie i Hydrozagadka jako thriller)
6. Wielka historia i jednostkowa pamięć (na przykładzie  filmu Jak być kochaną)
7. Konstrukcja czasu i przestrzeni w filmach Wojciecha Hasa (na przykładzie Jak być kochaną i Rękopisu znalezionego w Saragossie)
8. Polska nowa fala? (na przykładzie filmów Nikt nie woła i/lub Rysopis)
9. Formuła widowiska historycznego (na przykładzie Faraona i/lub Krzyżaków)
10. Szydercy wobec narodowych mitów (na przykładzie filmów Salto lub Ręce do góry)
11. Filmowy dialog racji (na przykładzie filmów Westerplatte lub Struktura kryształu)
12. Bohater filmowy dekady lat 60.: outsider czy konformista? (na przykładzie filmów Żywot Mateusza, Zezowate szczęście, Rysopis, Ręce do góry)
13. Kino "małych ojczyzn" (na przykładzie filmów Sól ziemi czarnej i Perła w koronie)
14. Przynależność etniczna i narodowa jako elementy formujące tożsamość grupową (na przykładzie filmów Sami swoi, Sól ziemi czarnej, Perła w koronie
15. Polskie kino kultowe (na przykładzie filmów Sami swoi lub Rejs)
16. Przypowieść, ballada, esej filmowy (na przykładzie filmów Żywot Mateusza, Słońce wschodzi raz na dzień, Iluminacja)
17. "Czarny realizm" vs "czarna seria" (na przykładzie filmu Trąd)

SEMESTR III

1. Kino lat 70. jako część młodej kultury polskiej: współczesne tematy i bohaterowie (pokolenie tubylców).
2. Debiuty początku lat 70.: Andrzej Żuławski, Grzegorz Królikiewicz.
3. Trzecia część nocy, Szpital Przemienienia: nowe spojrzenie na drugą wojnę światową.
4. Sanatorium pod klepsydrą: filmowy świat Wojciecha Jerzego Hasa.
5. Wielkie adaptacje wielkiej literatury: stosunek do pierwowzoru, interpretacje, recepcja polska i światowa.
6. Andrzej Wajda i kanon literacki: odnawianie znaczeń.
7. Twórczość Krzysztofa Zanussiego.
8. Trylogia śląska Kazimierza Kutza.
9. Kino moralnego niepokoju - formacja, styl, twórcy, tematy.
10. "Wodzireje" i "amatorzy": kino moralnego niepokoju jako świadectwo postaw i przemian społecznych.
11. Rozliczenie ze stalinizmem w polskim kinie drugiej połowy lat 70.
12. Twórczość Krzysztofa Kieślowskiego.
13. Gorączka: obraz i interpretacja rewolucji.
    
14. Miś: absurdy PRL; bareizm jako styl.
15. Vabank: polskie kino popularne.

SEMESTR IV:

1. Skutki wprowadzenia stanu wojennego dla kinematografii polskiej - sytuacja w zespołach filmowych, zakaz dystrybucji filmów, zaostrzenie cenzury.
2. "Przesłuchanie" - uniwersalna metafora i  historyczny konkret; walka o film Ryszarda Bugajskiego w latach 1981?1989.
3. Tendencje eskapistyczne w polskim kinie w  latach 1981-1989 - filmy historyczne, adaptacje klasyki literackiej, kino rozrywkowe i  młodzieżowe.
4. "Austeria" - rekonstrukcja historyczna; wymowa ostatniej scny filmu Jerzego Kawalerowicza.
5. Kobiety w obiektywie kobiet - twórczość filmowa Barbary Sass i Agnieszki Holland w latach osiemdziesiątych.
6. "Wojna światów - następne stulecie" i "Seksmisja" - science fiction jako metafora współczesności; różnice stylistyczne między filmami Piotra Szulkina i Juliusza Machulskiego.
7. "Kino prywatne" lat osiemdziesiątych - twórczość filmowa Stanisława Różewicza i Andrzeja Barańskiego.
8. "Kornblumenblau" - autorska wizja rzeczywistości obozu koncentracyjnego; pytanie o miejsce i rolę artysty w  świecie totalitarnym.
9. Przełom 1989 roku w polskim kinie - problemy z produkcją i  dystrybucją filmów w warunkach transformacji ustrojowej, fascynacja kinem amerykańskim, nadzieje i rozczarowania związane z  odnowieniem kinematografii narodowej.
10. "Ucieczka z kina Wolność" i "Przypadek Pekosińskiego" - komedia rozrachunkowa Wojciecha Marczewskiego i  psychodrama Grzegorza Królikiewicza; pytania o zbiorową i indywidualną odpowiedzialność za PRL.
11. "Psy" - próba przełamania tabu obyczajowego; konstrukcja "etosu ubeckiego".
12. Nurt bandycki w polskim kinie lat dziewięćdziesiątych - między kinem rozrywkowym a politycznie zaangażowanym; rozwój kina gatunków.
13. "Gry uliczne" i "Dług" - kino społeczne Krzysztofa Krauze.
14. Nawiązania do kina moralnego niepokoju w  filmach Krzysztofa Krauze i Jerzego Stuhra.
15. "Wojaczek" - filmowy esej poetycki; kino artystyczne Lecha Majewskiego.